Een opgeruimd huis voelt vaak als rust in je hoofd.
En toch lukt beginnen niet altijd. Spullen stapelen zich langzaam op, tot het ineens te veel voelt. Dan lijkt opruimen iets groots, zwaars. Iets waar je tijd, energie en overzicht voor nodig hebt. Precies dat wat er nu ontbreekt.
Wat ik in mijn opleiding tot professional organizer leerde, is dat opruimen zelden vastloopt op spullen. Het loopt vast op de manier waarop we beginnen.
Het helpt om eerst te vertragen. Niet alles tegelijk. Maar één plek. Eén keuze.
Begin met een plek waar je dagelijks bent. De tafel waar je aan eet. Het aanrecht. Je bureau. Geen zolder, geen berging. Juist daar waar de rommel je telkens opnieuw opvalt. Maak die plek klein. Zo klein dat je hem met je armen kunt omvatten.
Sta daarna even stil bij de vraag: wat wil ik hier doen?
Eten. Werken. Lezen. Ontspannen.
Alles wat daar niet bij hoort, hoort hier eigenlijk ook niet te liggen. Dat inzicht alleen al geeft richting, zonder dat je iets hoeft weg te gooien.
Ik sprak laatst iemand die steeds bleef hangen in “ik moet nog eens goed opruimen”. Toen we samen één plank bekeken, bleek het vooral te gaan om uitgestelde beslissingen. Spullen die bleven liggen omdat er nooit echt een keuze was gemaakt. Zodra we die keuzes wél maakten, kwam er beweging. Niet groots, wel voelbaar.
Onder de chaos zit vaak iets anders: twijfel, vermoeidheid, of de angst om het verkeerd te doen. Opruimen vraagt daarom geen strengheid, maar mildheid. Je hoeft niet perfect te kiezen. Alleen bewust.
Misschien is dit genoeg voor vandaag: één plek. Eén besluit.
Dat is al opruimen.
Wil je meer rust en overzicht, maar merk je dat je blijft vastlopen?
Op mijn website lees je meer over hoe ik je als professional organizer kan begeleiden, op een manier die past bij jouw tempo en leven.
Anderen inspireren met mijn blog?
Deel mijn pagina op je socials!