Je kent het vast wel: dat ene klusje dat maar niet van de grond komt. De stapel papieren op tafel, de kast die je nog wilde opruimen, de e-mail die al dagen op ‘nog te doen’ staat. Je wilt het wél doen, je weet dat het goed zou voelen als het af was. En toch stel je het uit. Uitstelgedrag wordt vaak verward met luiheid, maar dat is het niet.Het is eerder een blokkade tussen hoofd en handen. Je hebt plannen, ideeën, goede bedoelingen, maar de stap naar actie blijft uit. Daaronder zit vaak iets zachts: twijfel, onzekerheid, angst om het verkeerd te doen, of de overtuiging dat het straks beter lukt. En ondertussen groeit de onrust.